سوره التين واژه به واژه

وَٱلتِّينِ وَٱلزَّيْتُونِ

سوگند به انجیر و زیتون

وَطُورِ سِينِينَ

و سوگند به طور سینا

وَهَـٰذَا ٱلْبَلَدِ ٱلْأَمِينِ

و سوگند به این [مکه] شهر امن

لَقَدْ خَلَقْنَا ٱلْإِنسَـٰنَ فِىٓ أَحْسَنِ تَقْوِيمٍۢ

که ما انسان را در نیکوترین نظم و اعتدال و ارزش آفریدیم.

ثُمَّ رَدَدْنَـٰهُ أَسْفَلَ سَـٰفِلِينَ

آن گاه او را [به سبب گناهکاری] به [مرحله] پست ترینِ پَستان بازگرداندیم.

إِلَّا ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ وَعَمِلُوا۟ ٱلصَّـٰلِحَـٰتِ فَلَهُمْ أَجْرٌ غَيْرُ مَمْنُونٍۢ

مگر آنان که ایمان آورده و کارهای شایسته انجام داده اند، پس آنان را پاداشی بی منت و همیشگی است.

فَمَا يُكَذِّبُكَ بَعْدُ بِٱلدِّينِ

[ای انسان!] پس چه چیزی تو را بعد [از این همه دلایل] به تکذیب دین و [روز قیامت]، وامی دارد؟

أَلَيْسَ ٱللَّهُ بِأَحْكَمِ ٱلْحَـٰكِمِينَ

آیا خدا بهترین داوران نیست؟